Ülkemizde genelde yağmura “rahmet” denir. Çünkü yağmur yağdığı zaman topraklar suya doyar ve mahsül bereketlenir. Hele bu yağmurlar nisan ayında yağarsa çiftçinin yüzü daha da güler. Demek ki nisan yağmuru gerçekten rahmettir.

Rahmet olan Nisan yağmurunun bir başka özelliği daha vardır. Nisan yağmuru denizdeki “sedef”in ağzında “inci” olur, kaynamış süte maya olarak Nisan yağmurunu kullanırsanız, başka bir mayaya gerek kalmadan o süt mayalanmış olur.

Senenin her mevsiminde dünyanın çeşitli yerlerinde yağmur yağar, fakat nisan yağmurunun taşıdığı özellik onlarda bulunmaz. Bunun sebebi ne olabilir acaba?!

Bu sorunun cevabını vermek hem zor hem kolaydır.

Zordur dedik; çünkü her şeyde bir hikmet vardır. Bundaki hikmetin ne olduğunu bilemiyoruz.

Kolaydır dedik; çünkü Alemlere Rahmet Efendimiz bu ayda, yani nisan ayında dünyayı şereflendirdiler.

Cenab-ı Hakk, Efendimiz hakkında “Habibim! Seni âlemlere ancak rahmet olarak gönderdik.” (Enbiya:107) buyurmadı mı?

Efendimizin hayatta olması da olmaması da ümmeti için rahmettir. Zira peygamberimiz “hayatım da ölümüm de sizin için hayırlıdır” buyuruyor.

Efendimizin hayatta iken ümmetine olan faydasını şu ayet-i kerime bildiriyor: “Ümmetim! Sizin amelleriniz bana sunulur. Günahlarınız için şefaatçı olurum ve ahvalinizin güzelleşmesi için dua ederim.”

Diğer bir hadis-i şerifte Peygamberimiz şöyle buyuruyor: “Hz. Allah bir ümmete rahmet etmeyi dilediğinde onlardan önce Peygamberlerini vefat ettirir de O Peygamber ahirette onların karşılayıcısı olur.”

Peygamber, mü’min için rahmettir. Çünkü hidayete ermesine vesiledir.

Münafık için rahmettir. Çünkü Peygamber sayesinde Mü’minler arasında canı ve malı güvenlik altındadır.

Kâfir için rahmettir. Çünkü Peygamber hayatta olduğu müddetçe dünyada kâfire azap yoktur.

Rivayete göre Peygamber Efendimiz bir gün Cebrail (A.S) ’e şöyle bir soru yöneltiyor: “Ey Cebrail! Benim rahmet olarak gönderilişimden sana isabet eden bir fayda oldu mu?” Cebrail (A.S.): “Evet, ben de senin rahmet oluşundan faydalandım. Şöyle ki; İblis aleyhilla’ne, zamanında Allah’a çok ibadet eden bir kuldu. Sonra o, yaptığı bir isyan yüzünden Allah’ın divanından kovuldu. Ondan sonra ‘aynı durumla ben de karşılaşabilirim’ korkusuna düştüm. Vaktaki benimle ilgili şu ayetleri sana getirdim, o zaman rahatladım ve bunun, senin rahmet olarak gönderildiğinin bir sonucu olduğu kanaatine vardım.

Söz konusu ayetler şunlardır:

“O Kur’an şüphesiz değerli, güçlü ve arşın sahibi (olan Allah) katında itibarlı, orada melekler tarafından kendisine itaat edilen, emin (güvenilir, aynı zamanda Allah’ın güvencesi altında olan) bir elçinin, yani Cebrail’in getirdiği sözdür.” (Tekvir: 19-20-21) (Şifa_i Şerif Şerhi: 1-36)

Evet, o şanı yüce Peygamber, insanlığın maddeten ve  manen çok büyük bir kriz içnde bulunduğu bir zamanda insanları huzura ve rahata kavuşturmak için ilahî bir rahmet olarak miladî 570 yılının Nisan ayının 20 sinde kâinatı şereflendirdi.

İnanan ve inanmayan herkes bu rahmetten faydalanmalı ve de faydalanıyor.

İşte “Nisan Yağmuru”nu bereketlendiren sır ve hikmet budur.

Kutlu doğumla gelen bu Rahmet ve bereket herkese, her Müslüman’a kutlu olsun.